Η μελέτη της μνήμης: ατομική και συλλογική μνήμη

Η ιδιαιτερότητα της προφορικής μαρτυρίας συνίσταται στην προφορικότητα και στη διαμεσολάβησή της από την μνήμη.  Δεν μπορούμε λοιπόν να αναλύσουμε τη μαρτυρία χωρίς να αναλύσουμε τη μνήμη. Η μνήμη, κατεξοχήν πολυεπιστημονικό πεδίο, αποτελεί αντικείμενο μελέτης για ποικίλους επιστημονικούς κλάδους αλλά και πεδίο μελέτης ενός αυτόνομου επιστημονικού κλάδου, των σπουδών της μνήμης.

Η μελέτη της μνήμης ως επιστημονικού αντικειμένου ξεκίνησε στις αρχές του 20ού αιώνα. Κοινός παρονομαστής των μελετών ήταν η διαπίστωση ότι

 

Η σημασία της μνήμης για την ιστορία

Η σημασία της μνήμης για την ιστορία είναι τεράστια αλλά πρέπει να αναρωτηθούμε για ποιο είδος ιστορίας μιλάμε.

 

Πολιτισμική μνήμη

 

Η διαμόρφωση της μνήμης

Μπορούμε να διακρίνουμε τρεις φάσεις στη διαδικασία διαμόρφωσης της μνήμης:

 

Βιβλιογραφία

Βαν Μπούσχοτεν, Ρίκη, Ανάποδα Χρόνια, συλλογική μνήμη και ιστορία στο Ζιάκα Γρεβενών (1900-1950). Πλέθρον 1997.

Halbwachs, Maurice. Τα κοινωνικά πλαίσιο της μνήμης (μτφ. Ε. Ζέη). Νεφέλη 2013.

Passerini, Luisa, «Shareable Narratives? Intersubjectivity, Life Stories and Reinterpretating the Past».

http://bancroft.berkeley.edu/ROHO/education/institute/2002.html.

Portelli, Alessandro. 'What Makes Oral History Different?' In A. Portelli, The Death of Luigi Trastulli and Other Stories: Form and Meaning in Oral History. Suny Press 1991, 45-58.

Reading, Anna, The Social Inheritance of the Holocaust: Gender, Culture and Memory. Palgrave Macmillan, 2002